Sołectwo Łempice Drukuj


Obszarem działania sołectwa jest wieś Łempice leżąca nad lewobrzeżnym dopływem Nurca – Siennicą.

Sołtys – Anna Olszewska

Rada Sołecka – Renata Krasowska
                              Wojciech Tryniszewski

Radna – Dorota Koc

Dzielnicowy – aspirant Grzegorz Kruszewski

Mieszkańcy (stan na 31.12.2017 r.) – 182

Zabytki

Stanowisko archeologiczne - kurhan
Wiatrak koźlak, drewniany, koniec XIX - jego właściciel, Łukasz Łempicki kupił go w czasie okupacji w Ciechanowu i przeniósł do Łempic.


Warto wiedzieć

Szkoła Podstawowa

Kaplica pw. Matki Bożej Częstochowskiej, dojazdowa, należąca do parafii w Winnie-Poświętnej, zbudowana przez mieszkańców Łempic, Radziszewa-Sieńczuch i Kobusów; drewniana, wnętrze to samodzielna praca i rezultat pomysłów miejscowej ludności - ma ludowy charakter: sufit i podłogę w jodełkę, obróbki koronkowe, według podlaskich wzorów, rzeźby autorstwa Antoniego Łempickiego, laureata Nagrody im. Oskara Kolberga.

Pomnik upamiętniający potyczkę oddziałów WiN z oddziałami NKWD

Gospodarstwo Agroturystyczne Anny i Wojciecha Tryniszewskich

Hodowla strusi afrykańskich - Waldemar Krasowski

Historia

Na terenie obecnych wsi Kobusy, Łempice, Radziszewo, Czaje, Koryciny i dalej w kierunku Siemiatycz rozciągała się dawniej Puszcza Nurecka. Jej pozostałością są dzikie pastwiska na kolonii Kobus (występuje tu rosiczka), stare sosny przy starym szlaku Napoleona pomiędzy Pobikrami a Moczydłami (stary odcinek od Pobikier do trasy Ciechanowiec – Siemiatycze).

Łempice – to wieś szlachecka - gniazdo Łempickich herbu Junosza. Pierwszy raz wspomniana w 1437 roku (Łempicze) jako miejscowość graniczna z Radziszewem. W 1540 na Akademii Krakowskiej studiował Stanisław syn Wojciecha z Łempic (de Lempicze). W 1569 z Łempic Starych wierność Koronie Polskiej przysięgali: woźny ziemski drohicki Jan Łempicki oraz Tomasz Baltazar, Trojan Stanisław, Jan Łempicki za siebie i chorego stryja.

W 1560 nastąpiło rozgraniczenie Łempic i Radziszewa-Sieńczuch. Początkowo wieś składała się z dwóch części: Łempice-Klesie i Łempice Stare. W XVII wieku we wsi istniały 2 karczmy i młyn wodny, który został zniszczony w czasie wojen szwedzkich.

W XVIII wieku wieś nawiedziła zaraza morowa, na którą zmarło kilka osób. Mieszkańcy Łempic brali udział w powstaniu styczniowym i listopadowym. W czasie wyprawy Napoleona na Moskwę w Łempicach był szpital wojskowy, gdzie leczono rannych żołnierzy, zmarłych chowano zaś w środku wsi. W 1915 Rosjanie doszczętnie wieś spalili, w 1921 roku w 45 domach mieszkało 221 osób. W czasie okupacji niemieckiej zginęło dziesięciu mieszkańców - na froncie lub w obozach koncentracyjnych. 

Po II wojnie światowej, 30 XI 1945 roku pododdziały WiN Lucjana Minkiewicza "Wiktora" i Władysława Łukasika "Młota" stoczyły w Łempicach walkę z kompanią NKWD - zginęło 2 partyzantów, 11 było rannych. Straty NKWD oceniono na 20 zabitych i 35 rannych. W wyniku tej potyczki część wsi została spalona i zginęło 3 mieszkańców. 

Łempice, okolica szlachecka, powiat bielski, gubernia grodzieńska, w dawnej ziemi drohickiej, gmina Skórzec, 38 wiorst od Bielska, 211 dziesięcin. Gniazdo Łempickich.
(Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, tom XV cz. II z roku 1902, s. 264)

 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Laureat Ogólnopolskiego Konkursu Wzorowa Gmina

Biuletyn Informacji Publicznej

Cyfrowy Urząd

System Informacji Przestrzennej

Informacja Turystyczna

Mapa interaktywna
COKiS
Galeria

Wydarzenia kulturalne

Pytania do Burmistrza
eKartka 
wszystkie »»     

Pogoda Euro Horoskop
ciechanowiec.plciechanowiec.pl