Ojczyzno moja... Drukuj
08.11.2013.


Wiersze wybrane - pod takim tytułem został wydany przez rodzinę tomik wierszy mieszkanki Ciechanowca Eugenii Wilbik.

Nikt nie wiedział, że tworzy, że przez lata zapisała ponad 800 wierszy. Dopiero po jej śmierci dzieci odkryły, że na kartach blisko pięćdziesięciu zeszytów, notowała w poetyckiej formie swoje przemyślenia, rozliczała się z losem i wspomnieniami, zastanawiała nad przemijaniem.

Z okazji Narodowego Święta Niepodległości proponujemy jeden z wierszy Pani Eugenii Wilbik.

                           

                 *  *  *  *  *

Ojczyzna - miejsce urodzenia,
Nie zawsze kochane, szczęśliwe,
Początek ludzkiego istnienia,
Drogi proste lub krzywe.

Ojczyzna - rozległe, wielkie pola,
Łąki zielone lub gleba czarna.
I do spełnienia wielka rola:
Nierzadko - dola ofiarna.

Ojczyzna - skowronek w górze wiszący,
Bocian wciąż czegoś wypatrujący,
Słowik cudownie śpiewający
I wszystko, co żyje i czuje.

Górskie potoczki rwące,
Leniwe, nizinne rzeki,
Góry potęgą swoją rażące,
I wszystko, co trwa całe wieki.

Ojczyzna - lasy w swym majestacie.
Odwieczne dęby, sosny, graby i  buki,
Rosnące na potęgę w naszym klimacie,
Podziwiać je jeszcze będą i nasze wnuki.

Niebo raz jasne,  czasem szare, brudne,
Dzień od  dnia się różniący
Jak drogi ludzkie łatwe i trudne,
Jak radość lub ból piekący.

Ojczyzna - nasze żyzne pola,
Miasta wspaniałe , potężne bloki
I człowieka różna rola
Jak różne w Ojczyźnie widoki.

Ojczyzna - przed laty krwawiąca,
W ranach cała, skąpana łzami,
W udręce umierająca…
Z rozpaczliwie  pustymi rękami.

Czas, który leczy wszystko,
Nieszczęścia przeniósł do niebytu
I znowu nas doprowadził blisko
Do wspaniałego rozkwitu.

Jesteśmy ci wierni, Ojczyzno!
W twoją potęgę wciąż wierzyć gotowi.
Z dawnym twym bólem i blizną
Jesteśmy z Tobą, jak wszystko - nowi.

Nowi sercem i odważni jak ty,
Nasze dzieci pójdą w ojców ślady.
„Bóg i Ojczyzna” - nasze hasło brzmi,
I nikt nam ciebie odebrać nie da rady.

Choć w różnym czasie rosną dzieci
I do spokoju czasem daleko...
W czas, który  kraj rozświeci,
Płyniemy wezbraną rzeką.

Ojczyzno!  Jesteś jak życia nowego zalążek,
Jak skarb z trudem wydobyty,
A kochać cię  to nasz obowiązek,
Przy samym sercu ukryty.

Chcemy trwać zawsze ci wierni.
W ojców wierze wychowywać dzieci
Dla innych być miłosierni,
Bo życie zbyt krótkie i szybko przeleci.

O spokój, Boga,  prosimy dla ciebie.
Oddal, o Boże,  straszliwe wojny,
Ratuj Ojczyznę i nas w potrzebie,
Daj czas szczęśliwy, spokojny…

Odwracaj wszystko, co spokój zabiera,
Obdarzaj zdrowiem i opieką swoją,
By się już nigdy ten naród nie poniewierał...
Ojczyzno, Ojczyzno, Ojczyzno moja!

 

 

 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »

Laureat Ogólnopolskiego Konkursu Wzorowa Gmina

Biuletyn Informacji Publicznej

Cyfrowy Urząd

System Informacji Przestrzennej

Informacja Turystyczna

Mapa interaktywna
COKiS
Galeria

Wydarzenia kulturalne

Pytania do Burmistrza
eKartka 
wszystkie »»     

Pogoda Euro Horoskop
ciechanowiec.plciechanowiec.pl